امروزه یکی از بحرانی ترین مشکلات سلامت در کشورها از دست دادن ناگهانی زندگی و ناتوانائی ناشی از بیماری ها و خصوصاٌ تصادفات فاجعه بار است.
هر ساله هزاران نفر در این کشورها بدلیل عدم وجود خدمات اورژانس به موقع و کافی مرده یا دچار ضایعات غیر قابل برگشت نخاعی می شوند.
تاریخچه پیدایش اورژانس در جهان به روزهایی برمی گردد که بنگاه کفن و دفن محلات ارائه دهنده آمبولانس بوده و تا زمان رسیدن بیمار به بیمارستان از او مراقبت صورت نمی گرفته است؛ امروزه در سیستم EMS پیشرفته مراقبت از بیمار از صحنه حادثه شروع می شود و EMS foad از سیستم زنجیره ای در مراقبت از بیمار است که از زمان وقوع حادثه یا بیماری تا بازتوانی و مرخصی بیمار ادامه می یابد.
بر همگان آشکار است که انجام خدمات کافی و مقید به بیمار یا فرد حادثه دیده در زمان وقوع حادثه و در حین انتقال او به بیمارستان ضمن نجات جان وی از مرگ حتمی از وقوع بعضی از خطرات و پیامدهای غیرقابل جبران جلوگیری به عمل می آید.
انتقال صحیح و به موقع یک فرد حادثه دیده که دچار تروما گردیده است می تواند او را از یک عمر روی صندلی چرخدار نشستن نجات دهد. تاریخچه پیدایش اورژانس ۱۱۵ در کشور ما به سالهای ۱۳۵۲ باز می گردد که در آن زمان تنها در مراکز استانها پایگاه های اورژانس به وجود آمد و رفته رفته توسعه یافت و در شهرستان ها نیز پایگاه اورژانس ۱۱۵ دایر گردید.
همان طور که گفته شد اورژانس بخشی از سیستم زنجیره ای مراقبت از بیمار است ما بر آن هستیم تا با حل مشکلات فی ما بین گامی درجهت ارتقاء سلامت بیماران و مصدومین برداریم.
ما خداوند منان را سپاسگزاریم که این موهبت الهی را نصیب ما فرموده اند تا خدمتگزار مردم شریف ایران زمین باشیم.
با توجه به مسیر جاده بوانات که از محور استان هرمزگان – یزد و کرمان شروع می شود و وسایط نقلیه سنگین از طرف بندر عباس،کرمان و یزد بارگیری و پس از گذشت از مسیر جاده بوانات به فارس و اصفهان در حرکت می باشند که به علت استاندارد نبودن جاده ها خصوصا در فصل یخبندان اغلب شاهد تصادفات جاده ای بوده ایم.
با توجه به نیاز و مشکلات منطقه در سال ۱۳۷۶ مسئولین وقت شبکه را بر آن داشت که وجود یک پایگاه اورژانس را پیگیری نمایند.
لذا مکاتبات جهت ایجاد پایگاه آغاز گردید و با پیگیری های انجام شده چارت تشکیلاتی پایگاه به تصویب رسید و جهت اجرای پروژه ساختمان پایگاه نیز مکاتباتی صورت گرفت و در تاریخ ۸/۶/۷۶ احداث پایگاه اورژانس در اولویت دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی فارس قرار دادند و بعد از پیگیری های لازم در ۱۳/۸/۷۶ مدیر کل خدماتی درمانی اورژانس کشور، موافقت اداره کل را با احداث پایگاه اورژانس در بوانات اعلام نمودند.
مورخ ۲۰/۱۲/۷۶ مدیر تشکیلات و آموزشی بودجه و برنامه، تشکیلات پایگاه اورژانس را با ۱۵ ردیف به تصویب سازمان امور اداری و استخدامی کشور رسانده و با ۱۱ ردیف تکنسین فوریتهای پزشکی و یک ردیف مسوول پایگاه و ۳ ردیف اپراتور بی سیم موافقت گردید و در خرداد ۱۳۸۰ عملا شروع به کار نموده و در حال حاضر با ۲۱ نفرپرسنل در حال ارائه خدمت به مردم شهرستان بوانات می باشد.