"به خاطر داشته باشید تماس با اورژانس ۱۱۵ الزاما به معنای اعزام آمبولانس بر بالین بیماری نمی باشد."
"در بسیاری موارد راهنمایی های کارشناسان و پزشکان مشاور اورژانس پاسخگوی تماس گیرندگان است"
معرفی و تاریخچه اورژانس ۱۱۵ در شهرستان بوانات:
امروزه یکی از بحرانی ترین مشکلات سلامت در کشورها از دست دادن ناگهانی زندگی و ناتوانائی ناشی از بیماری ها و خصوصاٌ تصادفات فاجعه بار است.
هر ساله هزاران نفر در این کشورها بدلیل عدم وجود خدمات اورژانس به موقع و کافی مرده یا دچار ضایعات غیر قابل برگشت نخاعی می شوند.
تاریخچه پیدایش اورژانس در جهان به روزهایی برمی گردد که بنگاه کفن و دفن محلات ارائه دهنده آمبولانس بوده و تا زمان رسیدن بیمار به بیمارستان از او مراقبت صورت نمی گرفته است؛ امروزه در سیستم EMS پیشرفته مراقبت از بیمار از صحنه حادثه شروع می شود و EMS foad از سیستم زنجیره ای در مراقبت از بیمار است که از زمان وقوع حادثه یا بیماری تا بازتوانی و مرخصی بیمار ادامه می یابد.
بر همگان آشکار است که انجام خدمات کافی و مقید به بیمار یا فرد حادثه دیده در زمان وقوع حادثه و در حین انتقال او به بیمارستان ضمن نجات جان وی از مرگ حتمی از وقوع بعضی از خطرات و پیامدهای غیرقابل جبران جلوگیری به عمل می آید.
انتقال صحیح و به موقع یک فرد حادثه دیده که دچار تروما گردیده است می تواند او را از یک عمر روی صندلی چرخدار نشستن نجات دهد. تاریخچه پیدایش اورژانس ۱۱۵ در کشور ما به سالهای ۱۳۵۲ باز می گردد که در آن زمان تنها در مراکز استانها پایگاه های اورژانس به وجود آمد و رفته رفته توسعه یافت و در شهرستان ها نیز پایگاه اورژانس ۱۱۵ دایر گردید.
همان طور که گفته شد اورژانس بخشی از سیستم زنجیره ای مراقبت از بیمار است ما بر آن هستیم تا با حل مشکلات فی ما بین گامی درجهت ارتقاء سلامت بیماران و مصدومین برداریم.
ما خداوند منان را سپاسگزاریم که این موهبت الهی را نصیب ما فرموده اند تا خدمتگزار مردم شریف ایران زمین باشیم.
با توجه به مسیر جاده بوانات که از محور استان هرمزگان – یزد و کرمان شروع می شود و وسایط نقلیه سنگین از طرف بندر عباس،کرمان و یزد بارگیری و پس از گذشت از مسیر جاده بوانات به فارس و اصفهان در حرکت می باشند که به علت استاندارد نبودن جاده ها خصوصا در فصل یخبندان اغلب شاهد تصادفات جاده ای بوده ایم.
با توجه به نیاز و مشکلات منطقه در سال ۱۳۷۶ مسئولین وقت شبکه را بر آن داشت که وجود یک پایگاه اورژانس را پیگیری نمایند.
لذا مکاتبات جهت ایجاد پایگاه آغاز گردید و با پیگیری های انجام شده چارت تشکیلاتی پایگاه به تصویب رسید و جهت اجرای پروژه ساختمان پایگاه نیز مکاتباتی صورت گرفت و در تاریخ ۸/۶/۷۶ احداث پایگاه اورژانس در اولویت دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی فارس قرار دادند و بعد از پیگیری های لازم در ۱۳/۸/۷۶ مدیر کل خدماتی درمانی اورژانس کشور، موافقت اداره کل را با احداث پایگاه اورژانس در بوانات اعلام نمودند.
مورخ ۲۰/۱۲/۷۶ مدیر تشکیلات و آموزشی بودجه و برنامه، تشکیلات پایگاه اورژانس را با ۱۵ ردیف به تصویب سازمان امور اداری و استخدامی کشور رسانده و با ۱۱ ردیف تکنسین فوریتهای پزشکی و یک ردیف مسوول پایگاه و ۳ ردیف اپراتور بی سیم موافقت گردید و در خرداد ۱۳۸۰ عملا شروع به کار نموده و در حال حاضر با ۲۱ نفرپرسنل در حال ارائه خدمت به مردم شهرستان بوانات می باشد.
شرح وظایف گروه فوریتهای پزشکی:
۱. تریاژ بیمار در صورت عدم حضور پرستار
۲. معاینه بیماران و مصدومین در صورت امکان و بنا به دستور پزشک مربوطه
۳. کنترل علائم حیاتی بیمار از قبیل فشار خون، نبض، تنفس و غیره و گزارش به پزشک مربوطه
۴. کمک در کنترل حادثه و ایجاد محیط مناسب برای اقدامات درمانی توسط پزشک مربوطه
۵. پوشاندن و بانداژ زخم ها
۶. آتل بندی اندام آسیب دیده
۷. گرفتن Iv line و تعویض داخل وریدی
۸. انجام مانیتورینگ قلبی و اقداماتABC( اقدامات ضروری اولیه درمان شامل جریان خون، مجاری تنفسی، راه هوایی)
۹. انجام عملیات CPR( احیا قلبی و تنفسی)در خصوص بیماران اورژانس
۱۰. همکاری با واحد دیسپچ(اپراتوری) و رعایت حسن خلق و همکاری توام با عزت و احترام با همکاران
۱۱. آشنایی با اصول رها سازی، خارج نمودن صحیح مصدوم از خودرو یا محل حادثه و خارج نمودن کلاه ایمنی موتور سوار بدون آسیب به نخاع گردنی و...
۱۲. تکمیل فرم ماموریت با دقت کامل و ثبت اطلاعات مورد نیاز
۱۳. تحویل دقیق بیمار به مرکز درمانی و اخذ امضا و مهر ارجاع به بیمارستان
۱۴. اجرای کامل دستورات دارویی و غیر دارویی صادره از پزشک مرکز(در کدهای فاقد پزشک)
۱۵. تزریق و یا تجویز داروهای موجود در ترالی اورژانس پس از کسب مجوز از پزشک
۱۶. داشتن حسن خلق و همکاری لازم توام باعزت و احترام به بیمار و خانوده اش(رعایت طرح تکریم )
۱۷. ایجاد اطمینان خاطر در بیماران و مصدومین
۱۸. رعایت تمامی موازین آموزش دیده مربوط به چگونگی حمل بیمار و مدیریت بیماران تا رسیدن به مرکز درمانی
۱۹. آمادگی در جهت انجام ماموریت امداد هوایی، موتورسیکلت، آمبولانس دریایی، شهری و بین شهری و همچنین حضور فعال در اسقرار(استقرار در محل خارج از پایگاه قانونی که جهت برنامه های مانوری و موقت)
۲۰. کمک واحد درمانی و انجام ماموریت جدید در پایان عملیات و در حین بازگشت از ماموریت قبلی
۲۱. تعویض، مراقبت و نگهداری از تجهیزات داخل آمبولانس و ضدعفونی کردن تجهیزات آلوده به خون و ترشحات بیمار در صورت ضرورت
۲۲. آشنایی و انجام کمک های اولیه فوریت های خاص(بارداری و زایمان،کهنسال، کودکان و نوزادان، حالات روحی و روانی و...)
۲۳. داشتن اطمینان کافی در تجهیز و آمادگی کامل آمبولانس ها از لحاظ فنی، تجهیزاتی و دارویی در تمام شبانه روز
۲۴. کسب دستور حرکت ماموریت از مقام مافوق و ارتباطات مرکز به طرف محل حادثه و بیمارستان تعیین شده
۲۵. کسب اطلاعات کامل از وضعیت بیمار قبل و حین حرکت
۲۶. اجرای دقیق دستورات پزشک ارتباطات مرکز و مراقبت های اولیه درمانی(کنترل نبض، فشار خون و...) قبل و حین حرکت بیمار و گزارش به ارتباطات مرکز اورژانس به وسیله بیسیم.
۲۷. انتقال سریع به اورژانس بیمارستان تعیین شده با رعایت اصول مراقبت های اولیه و استفاده از چراغ و آژیر در صورت ضرورت.
۲۸. انتقال بیمار با کمک تکنسین همراه که در عقب آمبولانس به منظور کنترل و نظارت بیمار مستقر می گردد.
۲۹. اعلام اتمام ماموریت به وسیله بیسیم به اتاق ارتباطات و بازگشت به منطقه
۳۰. انجام سایر دستورات اداری صادره از طرف مقام مافوق
EOC:
طبق پروتکل EOC بایستی حوادثی که در ذیل خواهد آمد به واحد حوادث غیرمترقبه استان اطلاع داده و فرم حوادث غیر مترقبه را که ضمیمه می باشد فاکس نمود که در این فرم بایستی نوع حادثه، زمان احتمالی وقوع حادثه و زمان اطلاع، اقدامات درمانی بین راه و جزئیات حادثه و اینکه چند کد اعزام شده و فاصله تا محل حادثه چقدر بوده است و... ذکر گردد:
۱. تصادفات با ۵ مصدوم یا بیشتر و یا ۳ فوتی یا بیشتر
۲. تصادفات و حوادث اشخاص مهم مملکتی و مسئولین کشوری
۳. تصادفات و حوادث مربوط به پرسنل ستادی و عملیاتی اورژانس
۴. درگیری های مردمی که منجر به مصدومیت مردم شود( صرف نظر از تعداد مصدومین )
۵. هرگونه هشدار و تهدیدی که موجب صدمه به مردم شود.
۶. زلزله با هر شدت
۷. کلیه حوادث هوایی
۸. کلیه موارد تیرخوردگی
۹. هر گونه مسمومیت غذایی یا مسمومیت با گازها که ۵ مصدوم یا بیشتر داشته باشد.
۱۰. هر گونه اپیدمی
۱۱. سیل، طوفان، انسداد راه ها به دلیل بارش برف، باران و ...
۱۲. هر گونه حوادث تروریستی
۱۳. هر گونه تجمع سیاسی و تحصن مردمی
۱۴. حوادثی که هلال احمر و آتش نشانی در امداد و نجات شرکت دارند.
درچه مواقعی و چگونه با اورژانس تماس بگیریم؟
پزشکان طب اورژانس می گویند اگر پاسخ به هر یک از موارد زیر مثبت و یا مشکوک باشد برای دریافت کمک باید با اورژانس تماس بگیریم:
· آیا مصدوم در شرایطی است که جانش در خطر است؟
· آیا احتمال می رود که شرایط بدتر شود و در راه بیمارستان جان وی به خطر افتد؟
· آیا مصدوم یا بیمار نیاز به مهارت تکنسین ها و پیراپزشکان اورژانس و یا تجهیزات ایشان دارد؟
مواردی از این قبیل عبارت است از:
۱. بیهوشی و یا کاهش سطح هوشیاری
۲. درد یا فشار قفسه سینه
۳. تنگی نفس شدید
۴. خونریزی شدید و غیر قابل کنترل
۵. جراحات و زخم های نافذ
۶. مشکلات حسی و یا حرکتی به دنبال آسیب
۷. سوختگی شدید
۸. مسمومیت و یا مصرف بیش از حد دارو و ...
در صورت بروز مشکل ۱۱۵ را شماره گیری نمایید تا اعزام آمبولانس و راهنمایی لازم در خصوص مشکل و یا راهنمایی لازم جهت مراجعه به نزدیکترین پایگاه اورژانس صورت پذیرد.
